บทที่ 80 “ชิ้นนี้น่าจะหวานกำลังดี เจ้าน่าจะชอบ”

คุกเผ่ามาร

ภายในคุกมืดสลัวและเย็นชื้น ผนังหินสีดำปกคลุมด้วยตะไคร่น้ำ ส่งกลิ่นอับจาง ๆ ลอยคลุ้งไปทั่ว บรรยากาศกดดันจนแทบหายใจไม่ออก

จาวเล่ยนั่งซมอยู่ในมุมหนึ่งของคุก สภาพอิดโรย เสื้อผ้าชุ่มเหงื่อและคราบสกปรก น้ำตาไหลไม่ขาดสาย เขาร่ำไห้เช่นนี้มาแล้วเจ็ดวันเจ็ดคืน จนเสียงแหบพร่าแทบไม่เป็นคำ ในมือถือหิน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ